Mee oe blôote kniejen in de keuken op de cocosmat!  Dat herinner ik me vooràl uit mijn jeugdjaren, omstreeks 1950. Volgens mij kun je het nu nog aan m'n knieën zien!  We baden dan "het rozenhoedje", oftewel un rôozenuuke, in goed Tilburgs. En ikzelf was de grote aanstichter van dit leed. Hoezo?  

Ik heb het al eens eerder verteld, ik was tot m'n twaalfde jaar een tamelijk braaf menneke, al zeg ik het zelf en kon zogenaamd "goed leren", dus stuurde men mij, na de lagere school doorlopen te hebben, de Pius X-school in de Theresiastraat, naar de fraters in Goirle. Die hadden daar een opleiding voor frater-onderwijzer. Mij was niks gevraagd, alleen maar verteld dat het daar erg leuk zou zijn en ik het er best naar m'n zin zou hebben.  

We mochten alleen nog maar met Kerstmis (twee weken), met Pasen (eveneens twee weken) en in augustus (vier weken) naar huis. Dat waren de vakanties. Maar, dan kregen we wel een opdracht mee!  

In Goirle, op de (voorbereidende) kweekschool baden we namelijk elke dag in de kapel gezamenlijk het rozenhoedje, aan de hand van een zogeheten rozenkrans; zes Onze Vaders, afgewisseld met vijf maal tien Weesgegroeten. De meeste oudere Tilburgers van katholieke huize zullen dit fenomeen nog wel kennen. Al is het maar van de bezoeken aan de Hasseltse kapel, in de meimaand.  

Maar als we op vakantie gingen (naar huis dus) werd ons door de fraters vóóraf nog eens flink op het hart gedrukt, dat dat ook thuis moest gebeuren, maar dan in de huiselijke kring. Dus, moesten ook mijn broers en zussen na het avondeten er (weer) aan "geloven", geknield in de keuken op de cocosmat, terwijl ze juist blij waren dat deze gewoonte kort daarvoor in onbruik was geraakt. Het werd een drama!  Iedereen wrong zich in allerlei bochten om er maar onderuit te komen en heel vaak lukte dat ook. Gelijk hadden ze!  

Het was zéker geen pretje en toen ik eenmaal bij de fraters wèg was, heb ik ook NOOIT meer "un rôozenuuke" gebeden!  

Louis Sparidans, Grave  

Uiteraard ben ik mijn eigen rozenkrans allang verloren. Daarom bijgaand als illustratie een fotootje van een mooie rozenkrans, dat ik ergens op internet ben tegengekomen; met dank voor de bruikleen