Men was eeuwenlang gewend in de steden en dorpen om op zondag inkopen te doen. Voor levensmiddelen was dat toen een noodzaak zonder ijskast, maar voor kleding, metaalwaren, meubels toch zeker niet.
In 1898 deden een aantal winkeliers hier een serieuze poging om hun winkels ‘s middag te sluiten. Door een aantal ‘dwarsliggers' die hun winkel wel openhielden mislukte deze poging.

In 1904 kwamen er weer enkele advertenties.
Nu werd het publiek onder druk gezet om de ‘kwaadwillige winkeliers' te mijden.
‘De Hanze', de vereniging van winkeliers in Tilburg, plaatste de volgende advertenties, afb. 1,
‘verzoekt het publiek dringend, in het belang der zondagsrust, op zon- en feestdagen geen inkopen te doen.'

In 1906 volgden nieuwe advertenties, afb. 2, die nog nadrukkelijker de zondagsrust aan de orde stelden:
‘Koop NIET bij winkeliers die in tegenstelling tot hun collega's 's zondags na 1 uur niet sluiten'

Hubert Meelis met zijn manufacturenzaak (textielwaren), Heuvelstraat 82, was lid van de gemeenteraad, en voorzitter van de club van winkeliers die de ‘zondagsrust' wilden realiseren.
In 1908 bij de gemeenteraadsverkiezingen liet hij een advertentie in de krant plaatsen:
‘ Leden der R.K. Kiesvereniging.
Blijven wij bij ons eenmaal genomen besluit en
brengen wij ook bij herstemming onze stem uit op de heer
Hubert Meelis
(Voorzitter van de handelsvereniging en
van het comité dat de zondagsrust tot stand bracht).
Enz.,enz.' , afb. 3.

Jaren later, in 1913, was nog maar een beperkt resultaat geboekt. In de tweede helft van dat jaar kwam er een reeks nieuwe advertenties in de krant te staan om iedereen weer eens te overtuigen van het belang van zondagsluiting.
Met een paar schitterende kreten, afb. 4 en 5, als:

Zondagsrust, uit hygiënisch en geestelijk oogpunt beschouwd, is onmisbaar.
En:
Zondagsrust bevordert het familieleven.

Iets neutraler:
Aan de winkelbedienden.
Door alleen te kopen bij winkeliers die Zondags sluiten bevordert gij de zondagsrust voor uzelf en voor de patroons.
En:
Aan het publiek van Tilburg.
Begunstig degenen die de zondagsrust handhaven.

Weer drie jaar later, op donderdag 16 maart 1916, afb. 6, moet het definitieve besluit vallen.
De ‘Handelsvereniging Tilburg', kondigde de EINDBESPREKING(!) aan van ZONDAGSRUST en NEGEN UUR SLUITING (!) ' in café Marinus.

De bespreking was bij Jan Marinus. Die had zijn café tot in de twintiger jaren, Monumentstraat 10. Ongetwijfeld is het ook toen, weer niet gelukt om ‘alle neuzen dezelfde kant op te krijgen'.

Nu honderd jaar later is de zondagsrust nog steeds een probleem. Nu zijn het met name de kleinere winkeliers die de zondagsrust graag willen handhaven.