Vervolg van het verhaal dat bijna een eeuw geleden door een onbekende Tilburger, onder de titel "Post Scriptum" is geschreven (Regionaal Archief: "Manuscript over een terugblik van het leven in Tilburg, plm. 1920", coll. 370, nr. 75.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
6..
Maar à propos, zegt mijn vriend, leeft Jan Pijp nog ? (Jan van Nunen, buurman van Apothecar Boes in de Heuvelstraat).
Jan Pijp ? O nee, die is lang dood, antwoordde ik en hij vertelde toen verder: Ik kende z'n eerste vrouw nog, een lange vrouw met een witte muts op. Hij altijd een moffepijp in z'n mond. Hij gebruikte ze zeker voor reclame, althans niet voor het gemak. Hij was met Domhof de eenige pijpenleverancier. Domhoff, tusschen parenthese gezegd, zei altijd tegen de klanten: overal wel naar kijken, maar aankomen niet ! (Domhof woonde tegenover Meijdenberg, Heuvelstraat.)
Jan Pijp verloor door den dood zijne vrouw. Hij had geen kinderen Zijn buurman, Apothecar Boes had er zoo wat 22 á 24 in leven. Jan Pijp dacht: aan een boom zoo vol beladen, mist men een, twee pruimen niet. Hij behoefde slechts de achterdeur van zijn huis te openen en op de gezamenlijke regenbak te gaan zitten, een soort vinkenhuisje. Hij zat nauwelijks eenige minuten te vinken of er komt ook een poesje op de regenbak gesprongen. Dat poesje heette en noemde men poetje Boes. Om kort te zijn: vandaar de nieuwe firma Van Nunen - Boes.
De zaak werd er tenslotte niet slechter op. De reclame duitsche pijp mocht niet meer gebruikt worden. De traditie van apothecar Boes werd doorgezet en binnen enkele jaren waren er een boel jonge pijpjes.
Tegenover Domhof, waarvan boven sprake was, woonde Willem Bergmans, die had de alleen-verkoop van Pustet Regensburg Muziek voor kerkzang, missalen, kerkboeken, en de alleen-verkoop van peperkoek, klontjes succade, gember, gezoyen echte peperkoek van Lambermont uit Den Bosch (woorden van Lambermont: een pond koek, 2 pond poep).
Die menheer Bergmans werd aangesproken als Amice Peperkoek. Ook was Bergmans bekend als Pink Bergmans en waarom ? Omdat hij uit gewoonte ofwel zenuwachtigheid, bij zijn plaats aan de toonbank, steeds 2 maal met zijn rechterpink op de toonbank trommelde en vervolgens zijn pink naar den mond bracht om er een heel klein spuuchje op te doen. Origineel, maar toch ook een vreemde manoevre.
De afbeeldingen.
Foto's 1 en 2: Boekhandel en drukkerij Bergmans - 3,:De R.K. Openbare Leeszaal, boven de (latere) boekhandel Bergmans - 4.: Dit was toen het, eertijds zo genoemde, "Van Nunenstraatje"!
5. en 6.: De Heuvelstraat in plm. 1900.
Wordt vervolgd
Toegevoegd op: 05-11-2011, 18:18
bekijk alle bijdrages (137) van deze auteur
  afb. 1  afb. 2  afb. 3  afb. 4  afb. 5  afb. 6  afb. 7 |
| Relaties met Stadsdelen: |
|---|