Kerstmis 2011. De Heilige Familie was weer, zoals ieder jaar mee Kerstmis, efkes, op de middag, bij ons langsgekomen. Het was gezellig, en toen de koffie op was en 't manvolk nog 'n borreltje vatte, liepen de H. Maagd Maria, en Marieke, die toch al zo lang binnen zaten, nog efkes dur de wintertuin. Bello rende blaffend mee.

"Schoon !"zee Maria. 't Is nou de tijd natuurlijk nie, mar over 'n paar maanden zou ik best 'n paar stekskes van dees hier willen hebben !"

"Dè kan aaltij."zee Marieke, en Maria vervolgde:"Ik stuur den aartsengel Gabriël wel om ze op te halen ! Die hee al ooit eerder bodschappen vur men gedaan !"En ze knipte 'n oogske tegen Marieke !

Toen de tijd een beetje begon te dringen - ze moesten weer naar den Hemel, tegen de laag staande winterzon in - klauterde de H. Maagd wir op den ezel en Sint Jozef vatte de teugels en riep "allee, vort !"
Mar den ezel draaide zijn eigen nog ene keer om, want hij wilde nog iets vragen en zee: :"Antoon, wanneer wilde gij eigenlijk ophouwen mee vertelseltjes schrijven ?"

Antoon zee: "Dè weet ik nog nie zeker, jong, mar dè is misschien wel eerder dan gij denkt !"
Den ezel schudde zunne kop ene keer en Sint Jozef zee:"Antoon wordt oud !"
"Antoon moet z'n eigen nie zo aanstellen !" zee den ezel.
"Kai kai kai kai !" zee 't Kiendje.

Maria, op den ezel, kuchte om de aandacht te trekken en zee: "We komen nie meer terug. ‘t Is goed gewist. De vertelseltjes zijn gedaan, we hebben d'r eens mee gelachen, 't is goed zo. D'r is ene tijd van komen en d'r is ene tijd van gaan."

En ze maakte d'r eigen een bietje druk en stampte per ongeluk mee d'r hoge hakskes tegen d'n ezel, die balkend protesteerde !
Toen vertrokken ze. "Motjoo !!"riep Jozef in z'n beste bouwvakkers-Tilburgs, en Maria, mee unne schone hemelse lach riep nog: "Marieke, denk aan de stekskes !"

Bij de rotondes bij Heukelom zagen ze weer dezelfde boer die vurrig jaar ok al in dees verhaal rondliep. Maar hij was nou heel hip gekleed.. Een vlotte coltrui mee 'n rib broek ! Tegen Sint Jozef riep ie dat ie ene megastal ging bouwen vur 10.000 koeien. Hij was nou belangrijk geworren en zee dat ze ‘m gin dialect moesten laote praote in het verhaal. Dat gaf allemol trammelant bij de geminte !

En op Heukelom liepen ze weer in de richting van de Hemelpoort. "Dag Tilburg, dag Enschot, dag Geheugen", zee Sint Jozef.
"Dag zon, dag vogels, dag bloemen, dag vlinders", zee den ezel.

En Vrouw Weijters, die de stoep vur de boerderij aan het schuren was riep: "Och kek toch eens hoe schoon !" De kender van boer Weijters renden allemol naar veuren en keken ademloos naar het wonder. De Heilige Familie, hoog in de lucht, op weg naar de geopende Hemelpoort, waaruit een schoon stemmig licht naar buiten scheen..........

Den ezel zwaaide nog ene keer mee zunne stert - toen schoof er een wolkske voor, en ge zaagt niks mir.

Anton van de Wiel.

De foto's zijn van de Kerststal in de Ceciliakerk van Enschot.