Een straat uit Tilburg. Jammer genoeg bestaat hij niet meer.
Een straat met straatlantaarns (afb. 1) die aangestoken moesten worden,
met van die gaskousjes.De weg bestond uit kinderkopjes tot aan de grote groene poort, waar een grote boomgaard achter lag met appels en peren.  
Tot zo ver gingen we altijd spelen en fietsen toen we nog klein waren.
Halfweg de straat lag ons voetbalveld dat eigenlijk van de schillenboer was.
Eigenlijk mochten we daar niet op voetballen want dat moest hij hooien.
Dat deden we toch, als hij er niet was.
Toen het gras gemaaid was, werd er een grote voetbalwedstrijd georganiseerd.
Alle jongenskinderen tegen de vaders uit de straat, leuke broeken en shirtjes
die door de moeders gemaakt waren.
Ook was er een groot krentenbrood gebakken, door mevr.van Hest
en mevr.Scheffers.
En alle meisjes hadden daar aan meegeholpen..
Het grote krentenbrood werd opgegeten in de doelen dat was een zaal achter het café waar iedereen het feest van de overwinning van de kinderen mee kon vieren.Voor naast het café waren de knikkerkuiltjes, waar alle kinderen gingen knikkeren.De groteren meisjes deden tenniswedstrijdjes op de weg.Zij moesten alleen uitkijken voor de Ford auto kleur geelbruin van
de heer Spierings. Verder kwam er geen verkeer door de straat.
Daarom konden wij ook lekker met de bok rijden, die bij de boerderij van Pulskens gestald stond. Iedereen mocht op zijn beurt in de kar zitten en sturen.
Op de boerderij konden we altijd wel spelen, of appeltjes rapen.
Daar stond ook nog het oude lieve paard Berta.
Daar mochten we altijd mee meerijden, als zij in de straat kwam.
Met hooi of knolletjes, die naar de boerderij moesten.
Iedereen  kende Berta, zij stief na 24 jaar trouwe dienst.
Dat was een hele impact voor de kinderen.
Ook woonde er een jager bij ons in de straat de heer Lenzen hij had altijd zijn jagershoed op.
En was een goede beschermer voor alle kinderen in de straat, en kon goed verhalen vertellen.
Ook was er van alles te beleven zoals de heer Scheffers  deed mee aan vaandelzwaaien.
Iedereen stond dan te kijken, hoe hij daar sierlijk mee om kon gaan.
Tegen over ons huis, was het huis van de fam. Zeegers waar een
kersenboomgaard was.
Hun opa klom met zijn 70 jaar nog in het hoogste topje van de boom.
Op het laddertje om voor ons kersen te plukken.
In de zomer deden we vliegeren op de akker, met Jan Scheffers en hun pa, dat was mooi, met al die lampjes die ze daar ingemaakt hadden.
De vliegers waren zo groot, dat ze wel met twee man vast gehouden
moesten worden.
Die van Schuttelaars weet ik nog Ans, en Maria van Hest  (afb. 2)  zij brachten ons naar school. Zij waren al wat ouder dan wij. Ze hadden wel veel voor ons over.
De gezelligheid werd ook door hun gemaakt met spelletjes voor de kinderen.
Als laatste wil ik nog even zeggen, dat de Fam. Bogers altijd wel een bloemetje voor de winnaar had.

Ik denk dat er weinig straten zijn in Tilburg, zoals onze Reitsestraat waar we veel plezier beleefde. Jammer dat de straat nu niet meer bestaat maar vergeten doen we hem niet.

Wil Bosgoed 

Afb. 1: De laatste gaslantaarn verdween in 1962 (RAT 104248)

Afb. 2: 1944. Drie kinderen van de familie Van Hest poseren kort voor de bevrijding bij een Duits luchafweergeschut dat in de Reitsestraat stond opgesteld.
(RAT 013146)

Afb. 3: 1957 De Reitsestraat, langs het spoor. (RAT 029696)