23.
Zoo als zoo even aangestipt, bij "den Snoek" aan de Leij, de ververij van Roosendaal. Deze ververij heeft zich minder ontwikkeld. Het café "de Snoek" kreeg zijn daaglijksch bezoek van Willem Brands (vroeger smid op den Heuvel). Weer of geen weer wandelde hij trouw met zijn hondje langs den "Beekschen Dijk" en de "Mosbemt"" langs de Leij naar den Snoek.
Als hij zijn kwartje, de daaglijksche toelage van "vrouw Braans" verteerd had, wandelde hij weer huiswaarts, zat dan even op de bank, die zomer en winter buiten op de stoep stond. Als vrouw Brands, met een wit plooimutsje op een geruiten doek schuin over de schouders, een schort met de plooitjes erin en met vilten pantoffels aan, de stoep kwam vegen, was het tijd voor Willem om op te staan, en de dagtaak voor afgeloopen te beschouwen om den anderen dag weer 't zelfde te herhalen.
Van "de Snoek" kwam men langs "de Leij" aan de ververij van "Frankenhof". Frankenhof vond zijn steun aan koning Willem II. Mocht ook het huis bewonen, door Willem II gebouwd in den stijl van het Paleis. (thans Notaris Maas). Een dito huis moest aan de andere zijde van het Paleis ook komen. Dat was het plan van Willem II, die zelf den stijl (Engelsch) aan gaf en door Toon Goyarts (den timmerman van den koning), die wel eens een o te veel schreef, liet bouwen. De koning heeft den bouw van dat tweede huis niet mogen beleven.Als hij (Willem II) nog leefde zouden de kapteelen en gothieke torentjes nog op het paleis staan (De gemeente Tilburg liet ze van wege het onderhoud afnemen). Het paleis is er nu niet mooier op geworden.
Een andere stommiteit der gemeente was dat men het gezicht vanuit de Koningstraat op het paleis benam door een schoolgebouw (leekenschool) met blinde muren ervoor te bouwen. Na deze afleiding wil ik nog even terug komen op de ververij, zoo even genoemd. Deze ververij ging over in handen van den heer F. Franken van Brunschot. Deze was van huis uit een bekwaam verver, had vroeger bazaantjes geverfd en stoffen. Tijdens zijn beheer onderging de ververij veel verbeteringen en werd aanmerkelijk vergroot. Een groot "ven" dat bij de fabriek lag werd gedempt. Dat ven, hetwelk een groote diepte had, noemde men "Leijte's Put". Deze put stond in de rij der vennen die elkander opvolgen tot en voorbij Oisterwijk (Leijte's Put, "Biezewaay", "Bünder", "Krollegat", "Tonneven", "Aalsven", "Baksven", "Galgeven", en de verder volgende Oisterwijkse vennen), welke alle in onderling contact schijnen te staan.
Leijte's Put werd gedempt en maakte plaats voor de uitbreiding van de ververij. De ververij had verschillende specialiteiten, o.a. een kleur rood die onvergankelijk was en een specialiteit: "echt valsch blauw" genoemd. Deze inrichting beschikte over een groote uitgestrektheid. Er was een mooie tuin met koepel erin gebouwd en men kon in een bootje de broekvelden in. De Leij, neven de fabriek, richting Goirle, was daar het schilderachtigste. Jammer dat Renz, burgemeester van Goirle (iets verder), de Leij recht heeft laten maken, om den waterafvoer te kunnen versnellen. "Ger van Leijborgh" schreef meermalen in de Nieuwe Tilb. Courant over de Leij en omgeving.
De afbeeldingen: De Leij in Beeldonline, fotonrs. 039910, 023960, 040067, 083001, 060167 en 072281.
Wordt vervolgd.
Toegevoegd op: 13-01-2012, 14:58
bekijk alle bijdrages (137) van deze auteur
