Sterfdatum: 22-05-9145
Vandaag, 1 juli 2010, op mij 71e verjaardag, moet ik terug denken aan mijn moeder.
Veel weet ik niet van haar. Ze was 33 toen ze op 22 maart 1945 overleed bij de geboorte van haar vijfde (doodgeboren) kindje Corrie. Ik was de oudste van haar kinderen en was 5 jaar. Ze lag op een (leger) brancard op weg naar het ziekenhuis voor de bevalling. Ze kwam met haar hoofd naar beneden op die brancard, de trap af van ons huis in de H. Berkvensstraat. Het was de laatste keer dat ik haar levend zou zien.
Twee dagen later liep ik met mijn vader en mijn zusjes naar het Elisabeth waar ze lag opgebaard. Bleek, met ingevallen wangen van de doorstane pijn.
Het palmtakje met wijwater, waarmee mijn zusje haar papieren kleed besprenkelde. Kleurde vahtige spetters op haar jurk. Ik was boos dat mamma haar kleed werd besmeurd.
Nu, 65 jaar later, staat me dat nog steeds helder voor de geest.
Ruim een jaar voor die tijd was ze ook al een tijdje naar het ziekenhuis geweest voor de bevalling mijn broer. Die werd met de keizersnee gehaald.
Toentertijd betekende dat ook dat je geen kinderen meer mocht krijgen omdat de medische stand nog geen oplossing had gevonden om nog meer kinderen te krijgen…
Met een statige koets met kaarsen op de hoeken, hebben we haar enkele dagen later naar het Kerkhof van Loven gebracht. In de Theresiaparochie was er immers geen.
Ik zat op haar schoot terwijl we, het moet net na de bevrijding in oktober 1944 geweest zijn, naar de radio zaten te luisteren. Bij de Intro van een liedje zong ik spontaan mee: “Ouwe taaie Yippie Yippy Jeeheheeh, ouwe taaie yippy yippy jeeh”.
Lena keek me aan en zei, “Hoe weet je dat?” van de radio dus.
Ik herinner me ook dat ik met het dekseltje van een Buisman blikje rondjes mocht drukken in het roggebrood dat ze zelf bakte.
Lena ( Tilburg 15-november 1911) groeide op in de Van Grobbedonkstraat op Broekhoven. Ze was een zeer beminnelijke vouw en erg lieve moeder. Ik was misschien wel haar lieverdje.
Ze was de dochter van Nies Tabbers (Tilburg, 20 oktober 1886), die bij de Van Delft Kinderwagenfabriek in de Telegraafstraat werkte en Joanna van Gisbergen (Tilburg, 25 oktober 1884). Ze was het tweede van de tien kinderen die mijn grootouders kregen.
Hoe ze mijn vader leerde kennen weet ik helaas niet. Na haar dood, heeft hij maar weinig over haar gepraat.
Ik heb maar enkele foto’s van haar. Daaruit kan ik afleiden dat zij lid was van de VKAJ, (vrouwelijke Katholieke Arbeiders Jeugd) En ik weet dat ze een(wit) Esperantospeldje droeg. (Ik ben trouwens benieuwd of Louis Sparidans uit Grave nog zo’n speldje heeft)
Er heeft ook nog jarenlang een boek van haar rondgeslingerd met daarin de teksten van een radiocursus Engels van de BBC. Daarmee kon ze de Canadese bevrijders te woord staan.
Henk van Mierlo
Nuenen
Toegevoegd op: 01-07-2010, 14:10
bekijk alle bijdrages (89) van deze auteur
 afb. 1  afb. 2  afb. 3  afb. 4  afb. 5  afb. 6 |
