home Sitemap Aanvullen stadsmuseum Zoeken
 
 
Home arrow Ik wil in Het Geheugen zoeken arrow Straten van Tilburg arrow Boxmeersingel

MELD JE HIER AAN VOOR DE NIEUWSBRIEF

Boxmeersingel
Stadsdeel: Reeshof
Wijknaam: Gesworen Hoek
Datum besluit: B & W 10 september 1980
Jaar: 1980

Boxmeersingel, Tilburg Toon deze straat op kaart

De singel, lopende vanaf het Bavelpark, noordelijk van de Borgharensingel, oostwaarts tot de Borculolaan, zulks met inbegrip van een noordelijk van de singel gelegen parkeerhofje. (Geen huisnummertoekenning van in de Boxmeerstraat voorkomende huisnummers.)

Boxmeersingel.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

[Copyright foto: www.elsfranken.nl (2008)] 

Herkomst:

Gemeente, gelegen in het Land van Cuijk, in het noordoosten van de provincie Noord-Brabant, aan de Maas. Boxmeer heette aanvankelijk Mneer. In de 13e eeuw was Jan Boc heer van dit dorp. Aldus werden dorpsnaam en naam van de heer verenigd tot Bocsmeer. De huidige gemeente Boxmeer is in 1998 ontstaan door samenvoeging van de bestaande gemeenten Boxmeer en Vierlingsbeek. Eerder al (in 1994) was de gemeente Oeffelt toegevoegd aan Boxmeer.
Boxmeer bestaat uit de dorpen Beugen, Boxmeer, Groeningen, Holthees, Maashees, Oeffelt, Overloon, Rijkevoort (> Rijkevoortstraat), Sambeek (> Sambeekerf), Vierlingsbeek en Vortum-Mullem. Boxmeer is 115,37 km2 groot en heeft (in 2007) 28.716 inwoners.

Boxmeer was tot 1794 de hoofdplaats van de Baronie van Boxmeer, dat een soevereine heerlijkheid was.
De staatkundige situatie van deze heerlijkheid is enigszins vergelijkbaar met die van het Graafschap Megen (> Megenstraat) en het Land van Ravenstein (> Ravensteinerf). Omdat de Baronie van Boxmeer buiten de Republiek der Verenigde Nederlanden viel, was het gedurende de Generaliteitsperiode (1648-1794) een toevluchtsoord voor katholieken. In 1794 werd het gebied ingelijfd bij Frankrijk, en in 1800 werd het een deel van de Bataafse Republiek. In 1815 werd Boxmeer definitief een deel van het Koninkrijk der Nederlanden.  

Bron: Ronald Peeters, De straten van Tilburg (1987) / Rob van Putten.