Stadsmuseum Tilburg
Ik liep op een druilerige dag, bij bakkerij Van Iersel binnen. In eerste instantie voor worstenbroodjes, want ja, dat is altijd goed, maar zag toen de meest geweldige koek die ik OOIT had gezien! Groot, glad, geglazuurd, hij kwam voor mij net uit een sprookje! Ik begreep het eerst nog niet goed: was dit taaitaai-achtig? Of juist meer speculaas? In Eindhoven, waar ik dus vandaan kon, kennen we deze traditie van een Nieuwjaarskoeken niet echt. Alleen, vraag me niet waarom, ik kocht de koek niet, want ik was een beetje overdonderd. Wat moet ik met zo’n grote koek? Eenmaal thuis, kon ik eigenlijk niet ophouden met praten over de nieuwjaarskoek die ik had gezien. Echt iedereen hoorde over de koek.
De koeken deden mij zelf namelijk enorm denken aan de Pippi Langkous aflevering waarin Pippi, op een keukenvloer bezaaid met glazuur en deeg, koeken aan het bakken is. Mijn droom kwam uit, Pippi was dichterbij dat ik ooit had durven dromen. De Tilburgse bakkers werden rond oud & nieuw, stuk voor stuk, Pippi 2.0. Een aantal dagen na mijn eigen bezoek aan de bakker, op 31 december, kwam mijn vriend thuis, met jawel hoor, een nieuwjaarskoek in zijn hand: ‘Ik moest er gewoon een voor je halen.’ Ik heb vervolgens eerst een vreugdedansje gedaan in de keuken en de koek toen met een kop thee verorberd. (Nou ja, een deel. Samen met mijn vriend. Want het zijn vaak joekels.)
Nu teken en illustreer ik, hoe toepasselijk, onder de naam ’Studio Koek & Zopie’. Ik teken al mijn hele leven, maar heb mezelf toen ik ouder werd in mijn hoofd streng toegesproken dat je toch maar beter ‘iets serieuzers kan gaan doen’. Uiteindelijk komt je passie toch weer om de hoek kijken, dus deel ik mijn linodruk- en tekenwerk nu langzaam aan online. Ik heb een passie voor kleur, texturen maar vooral voor eten!
Toen dit jaar de Nieuwjaarskoeken weer de winkel in druppelde dacht ik: ik ga eens kijken wat voor soort koeken een aantal bakkerijen uit de regio aanbieden en maken, om deze met oliekrijt vast te leggen. Pin me d'r nie op vast, want niet iedere koek zal PRECIES dit jaar zo in de winkel hebben gelegen. Ik heb er een aantal in het echt gezien, maar het was ook vooral wat internet speurwerk. En dat is uiteindelijk een bonte verzameling geworden van minimalistische tot hevig gedecoreerde koeken. Zo legt de één er de nadruk op dat het niet een ‘gelukkig’ maar juist een ouderwetser ‘zalig’ nieuwjaar moet zijn. En kwam er bij Van Iersel opeens de glazuurkleur ‘groen’ om de hoek kijken dit jaar. (Ik weet nog niet helemaal of ik daar nu fan van ben of juist niet. Ik neig naar dat laatste.)
Ik ben dus niet de doorgewinterde kenner, maar wel een enorme liefhebber. Van mij mag het op deze manier altijd wel Nieuwjaar zijn. :-)
Afbeelding: Femke tekende de diverse Nieuwjaarskoeken en zette de naam van de betreffende bakker erbij.