Marie-Anne Berkers - Nieuwjaarskoek: een lieve en mooie herinnering aan mijn lieve oma

Jeugdsentiment

Een mooie herinnering. Elk jaar, zover ik me kan herinneren, kreeg ik van mijn lieve oma toen ze nog leefde een nieuwjaarskoek. Zelf vond ik ze zo vies als kind. Ze waren bitter, alleen de suiker bovenop was super lekker. Mijn oma woonde op het Paduaplein. Ze ging de koek kopen bij bakker Van Gastel. Heb al veel bakkers voorbij zien komen maar bakker Van Gastel is denk een vergeten bakker op het Paduaplein. Maar in die tijd had je overal rond het Paduaplein bakkers die zullen vast ook de koek gebakken hebben.

Kerstkadootje

Toen mijn oma er niet meer was nam mijn tante de traditie over, die koek was bijzonder en hoe groter, hoe beter. Onze kinderen kregen de koek weer van hun oma, mijn moeder, maar zelf heb ik van mijn moeder nooit de koek gekregen. Waarom weet ik niet.

Nu krijgen onze kleinkinderen de koek van mij. Een is er zelfs mee naar Texel. Onze lieve kleinzoon woont daar en onze zoon heeft stiekem (per ongeluk) de koek van zijn nichtje ook mee naar Texel genomen. 

Wat gaaf is: morgen of volgende week zijn de koeken bij de bakker (nu Floor van Lieshout) weer in de aanbieding. Dan kopen we er een stel om de komende weken nog van te snoepen. We krijgen er geen genoeg van.

In 2024 is onze dochter bevallen, in het ziekenhuis heb ik haar ook getrakteerd op de nieuwjaar koek ze vindt de koek zo lekker. 

Als gids van stadsbos 013 krijg je elk jaar een super lief bedankje een hele lekkere nieuwjaar koek. Een mooie manier om deze traditie door te geven.

Heb zelf nooit geweten of over nagedacht dat het een Tilburgse traditie is. Voor mij was het een mooie herinnering om door te geven aan onze kinderen.

Marie-Anne Berkers

Alle rechten voorbehouden