Op de dagopvang vertelde ik dat ik in Tilburg ben geboren in een gezin van acht kinderen, vier jongens en vier meisjes en dat mijn moeder overleed toen ik vijf jaar was, als jongste van de acht kinderen. Dit ontlokte een vrouw, een deelnemer aan de groep, de vraag "en wat gebeurde er toen met jou?". Mijn reactie was: mijn oudste zus, ons Sjaan, zelf pas 18 jaar oud, zette het huishouden voort alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.
Hoe anders, zei de vrouw die mij onderbrak omdat ze in een vergelijkbare situatie had verkeerd, was dat met haar gegaan. Ofschoon ze in Udenhout is geboren in een eveneens groot gezin, werd ze ondergebracht bij een tante in Tilburg. Dat was heel gewoon in die tijd en ze bleef er ook een groot aantal jaren. Die tante verzorgde haar alsof het haar eigen kind was. Ze heeft daar goede herinneringen aan.
"Ik werd 'een houwkeind' genoemd" zei ze, een uitdrukking die ik nog niet eerder gehoord heb.
Ze werd geadopteerd, zou men tegenwoordig zeggen. Zijn er nog meer Tilburgers die dit bekend voorkomt?
Louis Sparidans