Bindweefsel – Tiblisi

Ik wil graag een vak leren

De mesob is een typisch Ethiopisch en Eritrees eetbord met een sierlijk voetstuk eronder en een puntig deksel erop. In Eritrea wordt het gebruikt bij de koffieceremonie, net als de mebiie kurse, waar de popcorn in geserveerd wordt. Het zijn meer dan huishoudelijke voorwerpen; het zijn symbolen voor eenheid, welvaart en gastvrijheid. Tiblisi (45) verwerkte dit stukje Eritrese cultuur in haar deel van het kunstwerk.

Teblets

Handwerktechniek
Mesobs worden in Eritrea met de hand gemaakt volgens een oude techniek. De kern is van gedroogde grassen of palmbladeren. Die zorgen voor de stevigheid. Ze worden omwikkeld met garen in mooie kleuren en in het rond verwerkt tot gebruiks- en siervoorwerpen met verschillende patronen. De techniek gaat van moeder op dochter. Zo leerde Tiblisi het ook. Ze heeft er heel wat gemaakt. Toen ze haar minderjarige dochter die naar Nederland vluchtte achterna reisde, kwam aan die traditie voor haar een einde. De materialen zijn hier gewoonweg niet te krijgen. Maar nu ze aan Bindweefsel meedoet, komen de mesob en de mebiie kurse weer terug, al is het in iets andere vorm.

Goede keuze
In wijkcentrum De Poorten werkt Tiblisi aan haar Nederlands. Daar kwam ze in contact met Shirley van ContourdeTwern, die haar uitnodigde om eens te komen kijken bij Bindweefsel. ‘Ik vond het leuk en besloot mee te doen’, vertelt ze. Ze vindt het een pluspunt dat de groep zelf de kunstenaar mocht kiezen om mee samen te werken. ‘We kozen voor Sandim, omdat zij zo goed is in de omgang met mensen. Met die keuze zijn we heel blij.’

Eritrese tradities
Tiblisi’s maatje komt ook uit Eritrea. Ze hebben onderling afgesproken om allebei iets uit de Eritrese traditie op hun paneel te maken. Voor Tiblisi zijn dat dus de mesob, de mebiie kurse en de mekombiya, die als huisdecoratie en bij trouwfeesten gebruikt wordt, maar dan uit stof op stof.  De techniek was nieuw voor haar. ‘Ik heb veel geleerd’, zegt ze. ‘Een patroon uittekenen en uit stof knippen, met verschillende scharen werken en met spelden. Het is fijn om hiermee bezig te zijn en niet aan iets anders te denken.’

Taal
Ook het contact met de andere vrouwen ervaart ze als heel positief. De taal is ze nog niet machtig, maar met handen- en voetenwerk begrijpen ze elkaar toch: ‘Ik hoor nu wel veel Nederlands. Dat helpt om meer vertrouwd te raken met de taal. Soms begrijp ik al wel wat er gezegd wordt.’

Toekomstplannen

Tiblisi doet niet alleen mee om de taal te oefenen en voor de sociale contacten. Ze heeft toekomstplannen en hoopt dat ze iets leert waar ze verder mee kan. En daarom kijkt ze uit naar een vervolg: ‘Het zou fijn zijn om een vak te leren en werk te vinden.’

Tekst en interview Esther Nagtegaal

Foto Kevita Junior

Alle rechten voorbehouden