Bindweefsel – Huria

Meedoen
Huria werd geboren en groeide op in Asmara, de hoofdstad van Eritrea. Door de situatie in haar land vluchtte ze naar Soedan, maar ook daar was het gezin niet veilig. Daarom kwam ze 13 jaar geleden naar Nederland. Nu leert ze de Nederlandse taal, bij wijkcentrum De Poorten. Daar werd ze uitgenodigd om eens te komen kijken bij Bindweefsel. Wat ze daar zag, beviel haar zo goed dat ze besloot mee te doen, ook al is dat niet altijd makkelijk. Ze wisselt ziekenhuisbezoeken af met haar werk in het TextielLab. Juist dat maakt Bindweefsel zo belangrijk voor haar. ‘Het is een reden om de deur uit te gaan, mee te doen en samen te zijn. Anders zou ik geïsoleerd raken’, zegt ze.

Koffieritueel

Wat ze graag wil overdragen uit haar cultuur is de Eritrese koffieceremonie, een rituele manier van koffiezetten met een vierkante tafel en speciaal serviesgoed. De koffie wordt gezet in een jebena, een koffiepot van aardewerk, op een vuur van campinggas. De koffiebonen branden en malen de Eritreeërs zelf. Erbij eten ze brood of popcorn, niet alleen van maïs, maar van verschillende gepofte granen. Toen ze nog bij haar ouders woonde, herhaalde dit ritueel zich vier keer per dag. Hier in Nederland heeft Huria dat teruggebracht naar een keer daags. De vrijdag is speciaal: dan krijgt de ceremonie een feestelijk tintje. Haar koffiespullen hebben een vaste plek in Huria’s huis. ‘Als ik koffie wil maken, ga ik er zitten. Ik krijg er een thuisgevoel van’, vertelt ze.

Weven
Textiel heeft ook een plek in de Eritrese cultuur. Tot op de dag van vandaag wordt de stof voor de traditionele kleding met de hand geweven van 100 procent katoen. Alleen het naaien gebeurt met de machine. Zelf haakt en breit Huria graag. De technieken die ze bij Bindweefsel toepast, zijn nieuw voor haar. Ze leert er onder andere tekenen, patronen maken en verstevigen met vlieseline.

Samen sterker

Over de samenwerking met haar maatje bij Bindweefsel is ze heel tevreden. ‘We helpen elkaar om foutjes te herstellen en wisselen van gedachten over ideeën’, vertelt Huria. Het is de gezelligheid van de groep waarvoor ze haar bed uitkomt, ook op de moeilijke dagen als ze gefrustreerd is dat haar lichaam niet meewerkt. Maar Bindweefsel geeft ritme aan haar dagen en een doel. Ze vindt het fijn om iets van haar afkomst te delen met mensen in Nederland. Om ze kennis te laten maken met de traditie die ze meebracht uit haar geboorteland. En daarom komt ze, ondanks de pijn. Want in het Textielmuseum, tussen die andere vrouwen, is ze niet geïsoleerd. ‘Als je jezelf van je beste kant laat zien’, besluit ze, ‘krijg je dat terug.’

Tekst en interview Esther Nagtegaal

Foto Kevita Junior