'Nieuwjaarskoeken voor mijn gezin'

'Daarvoor zet ik geld opzij'

De traditie om een Nieuwjaarskoek te krijgen gaat wel heel ver terug. Mijn vader werkte destijds bij André Kerstens, de wijnhandelaar in Tilburg en kreeg van hem de opdracht om bij Govert van Nunen Nieuwjaarskoeken te halen. Want het was toen gebruikelijk dat fabrikanten elkaar met een Nieuwjaarskoek ‘Gelukkig Nieuwjaar’ wensten. Mijn vader vond dat toen zo’n leuke traditie dat hij dacht; dat wil ik ook voor mijn gezin en hiervoor zette hij geld opzij om het jaar daarop mijn moeder en ons zeven kinderen te verrassen met een Nieuwjaarskoek. Deze traditie begon voor mij dus al in de jaren 1960. 

20180101_111805.jpg

Ik kan me nog herinneren dat ik ziek te bed lag en niets door mijn keel kon krijgen. Ik was toen een jaar of 16, schat ik. Na een aantal dagen knapte ik zodanig op dat ik ineens weer trek kreeg in vast voedsel en om mijn Nieuwjaarskoek aan ons moeder vroeg. Mijn vader heeft tot aan zijn dood, eind 2007, Nieuwjaarskoeken aan ons uitgedeeld. In het begin aan ons moeder en ons 7 kinderen, maar later kwam daar de ‘kouwe kant’ ook bij en nog later de kleinkinderen met weer later ook daar de aanhang van. Zijn kostenplaatje werd dus wel steeds hoger en hoger.  

In 2006 heb ik het samen met mijn vader overgenomen omdat het voor hem moeilijker werd. Die rekening heb ik nog steeds. Toen kostte een koek van 1000 gr. € 11,75 – een koek van 250 gr. € 2,95  en een koek van 500 gr. € 5,90. Dit jaar betaalde ik voor een koek van 250 gr. € 6,25. Want ja, ik haal de koeken nog steeds voor mijn gezin en kleinkinderen. Ook heb ik jaren voor Joop van Corven, oud pastoor Sint-Michielsgestel, een Nieuwjaarskoek gebracht. Daar stond dan wel altijd ‘Zalig Nieuwjaar’ op. Ook ben ik Govert van Nunen altijd trouw gebleven en rijd ik dus elk jaar getrouw van Sint-Michielsgestel naar Tilburg voor die heerlijke koeken. Mijn auto ruikt dan zalig op de terugrit.  

Ik hoop dat als ik er niet meer ben, één van mijn kinderen de traditie wil voortzetten. Maar voorlopig hoop ik deze rit naar Govert van Nunen nog vele jaren te kunnen maken.  

 

Sabine Hamers-van Riel 

 

Alle rechten voorbehouden

Media