Stadsmuseum Tilburg
Oma Jos: 'In 1993, toen mijn schoonvader overleed, waren we intens verdrietig. Maar daags na zijn overlijden werden we tegelijkertijd verblijd met ons eerste kleinkind – een prachtige kleinzoon. Toen hij twee jaar was, kreeg hij zijn allereerste nieuwjaarskoek van Govert van Nunen. Hij vond hem heerlijk, en vanaf dat moment werd het een traditie. Elk jaar weer kwamen er nieuwjaarskoeken op tafel.'
'In de loop van de jaren kwamen er meer kleinkinderen bij – inmiddels zes – én twee achterkleinkinderen, plus de nodige vriendinnen die graag meedelen in de traditie. Zelfs de kleinkinderen die in Groningen wonen, vinden het geen enkel probleem om naar Brabant te komen voor de nieuwjaarskoek! Helaas is mijn man inmiddels overleden, maar zolang als ik kan, blijf ik de koeken kopen. Dit jaar waren het er dertien in totaal. Het is een echte familietraditie geworden die me dierbaar is.'
Siebe: 'De nieuwjaarskoek van Govert van Nunen hoort al mijn hele leven bij 1 januari. Ik weet niet beter dan dat ik op nieuwjaarsdag naar opa en oma ging om ze gelukkig nieuwjaar te wensen en tegelijk een nieuwjaarskoek op te halen. Dat doe ik al vanaf dat ik twee jaar oud ben, inmiddels dus al dertig jaar. Hoewel mijn opa er niet meer is, zet mijn oma de traditie met liefde voort. Nu groeien zelfs mijn eigen kinderen erin mee. De jongste van anderhalf krijgt er nog niet veel van mee, maar de oudste van drie weet inmiddels heel goed hoe lekker de nieuwjaarskoeken van oma van Beurden zijn.'
Oma en kleinzoon vertellen samen het verhaal van de warme familietraditie rondom de Tilburgse Nieuwjaarskoek.
Foto Joris Buijs. Bakkerij Govert van Nunen