Letterlijk en figuurlijk in de gordijnen

Alles wat maar nodig is om een woning te stofferen kon je kopen bij ’t Zolderke. Van gordijnen, tapijt, zonwering, dekbedden, tafelkleden tot stoelbekleding. Hun service reikte tot aan huis, waar werd ingemeten, gordijnen gehangen en tapijten gelegd. Iedereen kent wel hun transportbusjes met het logo erop, een vertrouwd beeld in het verkeer.

Leny kijkt met tevredenheid terug op de jaren die achter hen liggen. Ruim een jaar woont ze in Het Laar; haar man Jacques is helaas een half jaar geleden overleden. “Ik mis hem nog elke dag, maar het is goed hier.” Ze leerde de beginselen van het vak op de huishoudschool; daar volgde ze vakken voor woninginrichting. Jacques was van huis uit ondernemer; zijn ouders hadden een zaak in de Heuvelstraat: Textilia, maar Jacques ging werken bij een zaak in woninginrichting.

Na een paar jaar verkering trouwden ze in 1967: toen begon hun gezamenlijke verhaal. Op de zolder van hun huis aan de Koninginnehof openden ze een winkel in tapijten en gordijnen. Leny: “Ik maakte de gordijnen zelf. Groene en rode velours, dat was toen de trend. Meters heb ik geconfectioneerd. We kregen twee kinderen, twee meisjes. De rode en groene draden bleven altijd aan hun slofjes hangen”, herinnert Leny lachend. Haar man Jacques deed de buitendienst; hij hing de gordijnen en legde de tapijten.

Om de hoek aan het Nassauplein zat een groothandel in snoep. In 1970 konden ze een stukje van dat pand aankopen en toen de snoepzaak wegging, braken ze alles door. Het kantoor ernaast werd ook aangekocht en ‘t Zolderke groeide uit tot een winkel met een grote naam. “We hadden aan de achterkant een atelier voor de gordijnen en een meubelstoffeerderij.”

Op hoogtijdagen hadden ze maar liefst 16 man personeel in dienst. Het was een gezellig bedrijf. Kwam dat misschien ook door de vele feestjes? In de winkelruimte was dat makkelijk, je schoof gewoon de gordijnrekken opzij. “We vierden veel feesten met de werknemers, de stagiaires, de klanten en onze eigen familie. We hingen soms letterlijk en figuurlijk in de gordijnen!”

Ook nu nog is de winkel een begrip in Tilburg. Want sinds 1996 zijn dochter Monique en haar man Jeffrey de drijvende kracht achter de zaak. ’t Zolderke zit nog steeds op dezelfde vertrouwde plek, aan het Nassauplein in Oud-Noord. “Ze doen de dingen wel wat anders dan wij deden. Vroeger kwamen de klanten voor van alles en nog wat. We hadden een grote voorraad. Onderdeeltjes waren per stuk te koop. Dat is tegenwoordig niet meer. Gordijnen worden nu elders geconfectioneerd en het stofferen van meubels gebeurt niet meer.” Maar de winkel is nog steeds de kwaliteitsleverancier op het gebied van zonwering, vitrage, gordijnen en behang.

En Leny en Jacques? Die gingen het rustiger aan doen. Ze trokken met hun caravan naar Frankrijk. Ook hadden ze een caravan bij de Beekse Bergen. Ze woonden maar liefst 58 jaar in de Koninginnehof. “We woonden daar heel fijn en konden iedere dag nog bij 't Zolderke koffie drinken. De verhuizing naar Het Laar was de eerste keer in onze leven dat we samen verhuisden.”